SONSUZ OKUR ÖYKÜLERİ III


FRANZ KAFKA 
(1883 Prag-1924 Kierling)
Bir sabah tedirgin düşlerden uyanan Gregor Samsa, devcileyin bir böceğe dönüşmüş buldu kendini. Bir zırh gibi sertleşmiş sırtının  üzerinde yatıyor, başını biraz kaldırınca yay biçiminde katı bölmelere ayrılıp bir kümbet yapmış kahverengi karnını görüyordu; bu karnın tepesinde yorgan, her an kayıp  tümüyle yere düşmeye hazır, ancak zar zor tutunabilmekteydi. 
Vücudunun kalan bölümüne oranla acınacak kadar cılız bir sürü bacakçık, ne yapacaklarını şaşırmış, gözlerinin önünde aralıksız......
2 KASIM 2011 Çarşamba
16:30-18:30
İletişim  Bilimleri Fakültesi Kantini


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

SONSUZ OKUR ÖYKÜLERİ VI

UMBERTO ECO PRAG MEZARLIĞI “Yakın bir zamanda 80 yaşına gireceğim. Sanırım artık daha fazla yazamayacağım. Ve insanlık güvende olacak.” Umberto Eco “Sevgiye adanmış sayısız roman var ama artık sevgiden çok daha yaygın bir duygu olan nefreti anlatmak için bir roman yazmanın zamanı gelmişti. Yaygın; çünkü nefret olmasaydı, savaş, suç ve ırkçılık da olmazdı. Sevgi, seçicidir (“Seni seviyorum, sen de beni seviyorsun, öyleyse dünyanın geri kalanı bizim ilişkimizin tamamen dışında.”) Nefretse tümüyle kolektif ve toplumsaldır. Mesela bir ulus başka bir ulustan nefret edebiliyor. Nefreti beslemek, diktatörlerin takipçilerini bir arada tutabilmelerini sağlayan bir yol, diktatörler bu yüzden hep nefret talep ediyor, sevgi değil. Hatırlıyorum; çocukluğum faşist diktatörlükle yönetilen bir ülkede geçti, bize durmadan başka ülkelerin uluslarından nefret etmeyi öğretiyorlardı, Fransızlardan, İngilizlerden, Amerikalılardan… Sevmeye teşvik edildiğimiz tek insan Mussolini’ydi . Bu eğitim...
Devamı